Eindelijk was het zo ver, de viering van het 2^e lustrum van GCAA op 4 juni. Een groots opgezet toernooi met wel 80 deelnemers en een clinic voor ca. 10 deelnemers.

Lustrumcommissie, dank jullie wel voor deze superdag!

Een prachtige dag beloofde het te worden, weinig wind, aangename temperaturen, en de golfbaan van Sluispolder bij Alkmaar. De baan zag er op papier (lees: internet) kaal uit met heel veel water, een echte polderbaan. Maar in werkelijkheid was er toch wel een flink aantal bomen en struiken, en vormde het vele water lang niet altijd een hindernis in het spel. Dus de extra ballen die we ’s ochtends hadden ingepakt waren niet eens nodig geweest, ik kwam zelfs met een positief saldo ballen thuis (bovenop de ABN AMRO ballen die we allemaal kregen).

De ontvangst was op het terras, voor ieder was er een heerlijk stuk taart, zelfs voorzien van GCAA logo. Voorzitter Johan Teunisse sprak de aanwezigen toe en blikte terug naar hoe het allemaal begon, 10 jaar geleden. Hans Dirk Bakker werd gehuldigd als kersvers ere-lid, en kreeg de bijbehorende versierselen omgehangen.

De 3 masters Hans Dirk, Ruud en Loes ontvingen een uitnodiging voor een rondje met een BN-er in het kader van het KLM Open, waarvan we hopelijk ook t.z.t. een verslag kunnen lezen op deze plek.

Om half 1 ging de toeter als startsein voor de wedstrijd. Ik speelde in een flight met Ans van Duursen, Ric Merckel en Theo van den Bergh. Ric had voorbereidingen getroffen voor de fotowedstrijd en op hole 10 (vanwege 10 jaar GCAA) kwamen de attributen uit zijn golftas en installeerden wij ons voor onze bijdrage (zie het foto-album voor alle bijdragen). Tevens hield Ric zich onderweg bezig met het tellen van het aantal bunkers in de baan, met assistentie van de rest.

Tijdens de ronde werden we meermalen verrast met gele Peters, rode Annies en lekkere hapjes. Een prima verzorging! Ook was er een fotograaf die onze flight vereeuwigde en de hele dag door vele plaatjes schoot.

Aan het eind van de middag kwamen we op hole 4. Nadat de mannen afgeslagen hadden en we richting damestee liepen werd Ric aangevallen door een agressieve scholekster. Van schrik viel hij met golfkar en al om. We begrepen eerst die agressiviteit niet, totdat we het nest met eieren zagen, vlakbij de teebox. Het was weliswaar afgebakend maar dat zagen we later pas.

Geen birdies, geen neary, longest of leary voor ons. Maar wel een gezellige flight en leuke ronde. We genoten er van.

Toen wij omstreeks half 6 binnenkwamen (traditioneel een lange ronde), werden we verwelkomd met prosecco en vervolgens een heerlijke BBQ.

En tenslotte waren er de prijsuitreiking en een loterij.

Wie de prijswinnaars waren van de Neary, Longest en Leary weet ik niet meer, de wedstrijd zelf werd gewonnen door Hajo Prinsen, met maar liefst 41 stablefordpunten.

De clinicprjizen waren voor onze eerste voorzitter Eelco Foekema en Wil Mantel.

Tenslotte wil ik de lustrumcommissie bedanken voor deze prachtige golfdag, aan alles was gedacht.